Το πολιτικό αποτύπωμα της ΔΕΘ ήταν μηδενικό. Όπως ακριβώς προβλεπόταν. Πήγαμε διακοπές και γυρίσαμε. Τίποτα περισσότερο. Ο Κυριάκος εξακολουθεί να παραμένει κυρίαρχος, η αντιπολίτευση – αποδεχόμενη το διαίρει και βασίλευε – παίζει το παιχνίδι του Συστήματος, η καταλληλόλητα του Ανδρουλάκη για πρωθυπουργός παραμένει βυθισμένη στο 5% σύμφωνα με την MRB, ενώ οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική δεν έχει πάρει ακόμα μορφή.
Το 70% των πολιτών πιστεύει ότι η χώρα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση, το 71% αξιολογεί αρνητικά την κυβέρνηση και το 81% αξιολογεί αρνητικά την αξιωματική αντιπολίτευση, σύμφωνα με τη Metron Analysis. Οποιαδήποτε άλλη συζήτηση περιττεύει. Η ανάλωση στη μικροπολιτική βολεύει το Σύστημα. Το πρόβλημα στη χώρα είναι πολύ μεγαλύτερο.
Η ανατροπή του Συστήματος
Σύμφωνα με έρευνα του Pew Research Center που πραγματοποιήθηκε σε 25 χώρες, οι πλειοψηφίες στις 20 από αυτές υποστηρίζουν ότι το πολιτικό τους σύστημα χρειάζεται είτε σημαντικές αλλαγές είτε πλήρη μεταρρύθμιση. Οκτώ στους δέκα πολίτες εκφράζουν αυτή την άποψη στην Ελλάδα, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Κένυα, τη Νιγηρία, τη Νότια Κορέα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το ποσοστό αυτό στην Ελλάδα είναι εκκωφαντικό. Το 83% των πολιτών πιστεύει ότι το πολιτικό σύστημα έχει ανάγκη είτε από μεγάλες αλλαγές είτε μια πλήρη μεταρρύθμιση. Από αυτούς, μόνο το 15% έχει την άποψη ότι το σύστημα μπορεί τελικά να αλλάξει.
Το πλειοψηφικό αυτό ποσοστό του 83% ξεπερνάει κατά πολύ τον αριθμό των αντισυστημικών πολιτών. Πόσο μάλλον που στις νεότερες ηλικίες, από 18 έως 34 ετών, εκτοξεύεται στο 90%.
Η αποδοχή των θεσμών της Μεταπολίτευσης είναι, εδώ και χρόνια, μειοψηφική. Το 80% των πολιτών πιστεύει ότι το κράτος δεν λειτουργεί αποτελεσματικά στην Ελλάδα. Το 75% δεν εμπιστεύεται το Κοινοβούλιο, το 85% δεν εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα και το 90% τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Τα θεμέλια του συστήματος έχουν, εδώ και πολύ καιρό, σαπίσει.
Η μαύρη τρύπα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας
Το έγκλημα των Τεμπών ανέδειξε τη μαύρη τρύπα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Ένα κοινό μυστικό σε κάθε οικογένεια, που κρυβόταν για χρόνια από την πολιτική ατζέντα.
Από τα στοιχεία της Public Issue προκύπτει ότι το 70% των Ελλήνων δεν εμπιστεύεται ούτε τη Δικαιοσύνη, ούτε τους δικαστές. Η έρευνα της Metron Analysis εξειδικεύει ακόμα περισσότερο τα δεδομένα. Το σύστημα απονομής Δικαιοσύνης δεν θεωρείται ούτε αποτελεσματικό, ούτε αμερόληπτο. Το 91% των πολιτών θεωρεί ότι η Δικαιοσύνη είναι αργή, το 76% ότι είναι ανεπαρκής στην οργάνωση, το 74% ότι είναι νομικά δαιδαλώδης, το 70% κοινωνικά άδικη.
Η κοινότυπη φράση «θα αποφασίσει η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη», που χρησιμοποιούν συχνά όσοι ελέγχουν την εξουσία, στην πλειοψηφία της κοινωνίας δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κλισέ. Ως προς το καίριο ζήτημα της ανεξαρτησίας της, το 72% των πολιτών πιστεύει ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη, το 79% ότι είναι πολιτικά ελεγχόμενη και το 67% ότι είναι οικονομικά ελεγχόμενη.
Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών
Η ντουλάπα με τα δικαστικά εγκλήματα στη σύγχρονη ελληνική ιστορία είναι γεμάτη σκελετούς. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι το μεγάλο ψέμα. Για τους περισσότερους δεν είναι τίποτα περισσότερο από άλλη μία δημόσια υπηρεσία. Ένα θέμα ταμπού, που δεν τολμούν τα κόμματα να αγγίξουν. Από την καταδίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη σε θάνατο, την ατιμωρησία των Δωσίλογων που συνεργάστηκαν με τις αρχές της κατοχής, τη χούντα των συνταγματαρχών που είχε χαρακτηριστεί και ως «δικτατορία του Αρείου Πάγου».
Από το 1929, όταν συγκροτήθηκε το Ειδικό Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας, έχουν καταγραφεί μόλις δυο καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος δικαστών. Η πρώτη το 1964 και η δεύτερη το 1966. Στα πενήντα χρόνια της Μεταπολίτευσης, καμία. Όλοι οι άλλοι δικαστές που βρέθηκαν στη θέση του κατηγορούμενου αθωώθηκαν.
Στις μέρες μας, η κατάσταση με τη Δικαιοσύνη έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μήνα με το μήνα, εβδομάδα με την εβδομάδα, οι αποφάσεις της εκλαμβάνονται με καχυποψία από την κοινωνία. Είναι τόσες πολλές οι περίεργες υποθέσεις. Πολλά ακούγονται για μια υπόθεση πλαστογραφίας που σχετίζεται με το Μάτι. Με τους φακέλους που έχει στα συρτάρια της η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Με τη συσχέτιση του σκανδάλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ με άλλες υποθέσεις. Με έναν πολιτικό που είναι έξω με πλαστό έγγραφο από την Κύπρο. Η Δικαιοσύνη είναι ο μεγάλος ασθενής. Το 90% των πολιτών θεωρεί ότι το θεσμικό πλαίσιο που τη διέπει χρειάζεται σοβαρές αλλαγές.
Το έγκλημα των Τεμπών άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Η επιμονή του Συστήματος να μπαζώνει τα δεδομένα έχει γίνει αποκρουστική στην κοινωνία.
Αυτός ο πατέρας που κάνει απεργία πείνας μπροστά στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη δεν θα αφεθεί μόνος του. Διεκδικεί την εκταφή του γιου του προκειμένου να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου του και να επιβεβαιωθεί ότι όντως αυτή είναι η σορός του. Ο ανακριτής συνεχίζει να αρνείται το δίκαιο αίτημά του.
Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, κανείς δεν έχει άλλη επιλογή. Παρά να γεμίσουμε την Πλατεία Συντάγματος, μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη – δίπλα του όλοι οι Έλληνες – σε μια απεργία που θα γράψει ιστορία. Τη Μεγάλη Απεργία για τη Δικαιοσύνη.
Η Μαρία Καρυστιανού δείχνει ότι μπορεί να καταστήσει τη Δικαιοσύνη κεντρικό διακύβευμα των επόμενων εκλογών. Mόνο τυχαίο δεν είναι ότι, σύμφωνα με την έρευνα της Interview, το 25% των πολιτών θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα τέτοιο εγχείρημα.
Η κοινωνία αναζητά έναν ηγέτη με το σθένος να καθαρίσει τη Δικαιοσύνη από τη διαφθορά. Αυτόν που θα κατοχυρώσει, επιτέλους, την ανεξαρτησία της από τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο. Όπως ο Καραμανλής αποκατέστησε τη Δημοκρατία. Όπως ο Ανδρέας έφερε την Αλλαγή. Αυτήν ή αυτόν θα εμπιστευτεί η μεγάλη πλειοψηφία.
Πηγή: SLPress
